Teoria dwóch kondykcji to podejście prawne, które ma kluczowe znaczenie dla rozliczeń po unieważnieniu umowy kredytu frankowego. Sąd Najwyższy w uchwale z 7 maja 2021 r. (III CZP 6/21) ostatecznie rozstrzygnął, że ta teoria ma zastosowanie w sprawach frankowych.
Na czym polega?
Po unieważnieniu umowy kredytowej powstają dwa niezależne roszczenia: kredytobiorca może żądać zwrotu wszystkich kwot zapłaconych bankowi, bank może żądać zwrotu udostępnionego kapitału. Każda ze stron ma odrębne roszczenie – nie są one automatycznie potrącane.
Co to oznacza dla kredytobiorcy?
Kredytobiorca, który spłacił już więcej niż pożyczony kapitał, ma w praktyce pewność odzysku. Może też podnieść zarzut przedawnienia roszczenia banku o zwrot kapitału w odpowiedniej części.
Zabezpieczenie roszczenia
W trakcie sprawy sąd może na wniosek kredytobiorcy zabezpieczyć jego roszczenie, zwalniając go z obowiązku spłaty rat do czasu wydania wyroku.